Ādittasutta

Evaṁ me sutaṁ—

ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi.

Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā bhagavato santike imā gāthāyo abhāsi:

“Ādittasmiṁ agārasmiṁ,

yaṁ nīharati bhājanaṁ;

Taṁ tassa hoti atthāya,

no ca yaṁ tattha ḍayhati.

Evaṁ ādittako loko,

jarāya maraṇena ca;

Nīharetheva dānena,

dinnaṁ hoti sunīhataṁ.

Dinnaṁ sukhaphalaṁ hoti,

nādinnaṁ hoti taṁ tathā;

Corā haranti rājāno,

aggi ḍahati nassati.

Atha antena jahati,

Sarīraṁ sapariggahaṁ;

Etadaññāya medhāvī,

Bhuñjetha ca dadetha ca;

Datvā ca bhutvā ca yathānubhāvaṁ,

Anindito saggamupeti ṭhānan”ti.