Paṭhamavagga

“Nīce kulamhi jātohaṁ,

daliddo appabhojano;

Hīnakammaṁ mamaṁ āsi,

ahosiṁ pupphachaḍḍako.

Jigucchito manussānaṁ,

paribhūto ca vambhito;

Nīcaṁ manaṁ karitvāna,

vandissaṁ bahukaṁ janaṁ.

Athaddasāsiṁ sambuddhaṁ,

bhikkhusaṅghapurakkhataṁ;

Pavisantaṁ mahāvīraṁ,

magadhānaṁ puruttamaṁ.

Nikkhipitvāna byābhaṅgiṁ,

vandituṁ upasaṅkamiṁ;

Mameva anukampāya,

aṭṭhāsi purisuttamo.

Vanditvā satthuno pāde,

ekamantaṁ ṭhito tadā;

Pabbajjaṁ ahamāyāciṁ,

sabbasattānamuttamaṁ.

Tato kāruṇiko satthā,

sabbalokānukampako;

‘Ehi bhikkhū’ti maṁ āha,

sā me āsūpasampadā.

Sohaṁ eko araññasmiṁ,

viharanto atandito;

Akāsiṁ satthu vacanaṁ,

yathā maṁ ovadī jino.

Rattiyā paṭhamaṁ yāmaṁ,

Pubbajātimanussariṁ;

Rattiyā majjhimaṁ yāmaṁ,

Dibbacakkhuṁ visodhayiṁ;

Rattiyā pacchime yāme,

Tamokhandhaṁ padālayiṁ.

Tato ratyā vivasāne,

sūriyassuggamanaṁ pati;

Indo brahmā ca āgantvā,

maṁ namassiṁsu pañjalī.

‘Namo te purisājañña,

namo te purisuttama;

Yassa te āsavā khīṇā,

dakkhiṇeyyosi mārisa’.

Tato disvāna maṁ satthā,

devasaṅghapurakkhataṁ;

Sitaṁ pātukaritvāna,

imamatthaṁ abhāsatha.

‘Tapena brahmacariyena,

saṁyamena damena ca;

Etena brāhmaṇo hoti,

etaṁ brāhmaṇamuttaman’”ti.

… Sunīto thero …

Dvādasakanipāto niṭṭhito.

Tatruddānaṁ

Sīlavā ca sunīto ca,

therā dve te mahiddhikā;

Dvādasamhi nipātamhi,

gāthāyo catuvīsatīti.