Puttasutta

“Pañcimāni, bhikkhave, ṭhānāni sampassantā mātāpitaro puttaṁ icchanti kule jāyamānaṁ.

Katamāni pañca?

Bhato vā no bharissati;

kiccaṁ vā no karissati;

kulavaṁso ciraṁ ṭhassati;

dāyajjaṁ paṭipajjissati;

atha vā pana petānaṁ kālaṅkatānaṁ dakkhiṇaṁ anuppadassatīti.

Imāni kho, bhikkhave, pañca ṭhānāni sampassantā mātāpitaro puttaṁ icchanti kule jāyamānanti.

Pañca ṭhānāni sampassaṁ,

puttaṁ icchanti paṇḍitā;

Bhato vā no bharissati,

kiccaṁ vā no karissati.

Kulavaṁso ciraṁ tiṭṭhe,

dāyajjaṁ paṭipajjati;

Atha vā pana petānaṁ,

dakkhiṇaṁ anuppadassati.

Ṭhānānetāni sampassaṁ,

puttaṁ icchanti paṇḍitā;

Tasmā santo sappurisā,

kataññū katavedino.

Bharanti mātāpitaro,

pubbe katamanussaraṁ;

Karonti nesaṁ kiccāni,

yathā taṁ pubbakārinaṁ.

Ovādakārī bhataposī,

kulavaṁsaṁ ahāpayaṁ;

Saddho sīlena sampanno,

putto hoti pasaṁsiyo”ti.

Navamaṁ.