2. Nāgasenapañha

Thero āha—

“loṇaṁ, mahārāja, cakkhuviññeyyan”ti.

“Āma, bhante, cakkhuviññeyyan”ti.

“Suṭṭhu kho, mahārāja, jānāhī”ti.

“Kiṁ pana, bhante, jivhāviññeyyan”ti?

“Āma, mahārāja, jivhāviññeyyan”ti.

“Kiṁ pana, bhante, sabbaṁ loṇaṁ jivhāya vijānātī”ti?

“Āma, mahārāja, sabbaṁ loṇaṁ jivhāya vijānāti”.

“Yadi, bhante, sabbaṁ loṇaṁ jivhāya vijānāti, kissa pana taṁ sakaṭehi balībaddā āharanti, nanu loṇameva āharitabban”ti?

“Na sakkā, mahārāja, loṇameva āharituṁ ekatobhāvagatā ete dhammā gocaranānattagatā loṇaṁ garubhāvo cāti.

Sakkā pana, mahārāja, loṇaṁ tulāya tulayitun”ti?

“Āma, bhante, sakkā”ti.

“Na sakkā, mahārāja, loṇaṁ tulāya tulayituṁ, garubhāvo tulāya tuliyatī”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

Nāgasenapañho dutiyo.